Çocuklarda Psikiyatrik Bozukluklarda İlaç Kullanımı

Psikofarmakoloji

İlaç tedavileri çocuklarda görülen ruhsal ve davranışsal problemlerde tedavinin önemli bir parçasını oluşturur.

Psikiyatride kullanılan ilaçlar ya doğrudan hastalığa yönelik olarak (depresyon vb.) ya da bu bozukluğun davranışsal ve bilişsel sonuçlarını düzeltmeye çalışarak (saldırganlık, uykusuzluk vb.) etki gösterirler. Dolayısı ile bazen aynı ilaçlar farklı durumlarda kullanılabilirken (imipramin vb.), bazen de aynı klinik tabloda birbirine benzemeyen ilaçlar kullanılabilir (dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu vb.).

Genellikle beyinde davranışları etkileyebilen biyokimyasal yollardaki nörotransmitter denilen maddeler üzerinde etkilidirler. Bu maddelerin metabolizmalarındaki çeşitli basamaklara karışarak biyokimyasal yoldan etkilerini gösterirler. 

Psikiyatride kullanılan ilaçların önemli bir özelliği, ilacın bireyselleştirilebilmesidir. Yani; her ilaç bütün hastalarda aynı etkiyi göstermeyebilir ve ilaçların etki dozu da hastadan hastaya değişebilir. Bunun da nedeni hiç kuşkusuz psikiyatrik hastalıkların doğasından ileri gelmektedir. Psikiyatrik bozuklukların ortaya çıkışı ve seyrinde biyolojik faktörler yanında psikolojik, çevresel ve gelişimsel faktörlerin de rolü olması ilaç tedavisindeki bu farklılığı açıklayabilir.

Psikiyatride kullanılan ilaçların çocuklarda kullanımı ise erişkinlere göre farklılıklar gösterir. Çocuklardaki hızlı gelişim özellikleri ilaç tedavisi ile etkileşime girebilir. Dolayısı ile metabolik özelliklere bağlı olarak hasta ilacı tolere edemeyebilir, beklenmedik ve çok farklı yan etkiler gözlenebilir ya da ilaca dirençli olabilir ve tedavide daha yüksek dozlar gerekebilir.   

Ayrıca, çocuğun ailenin bakımına bağlı olması, aile bireylerinin de ilaç tedavisinde işbirliği desteğini gerektirir, kimi durumlarda okulla işbirliği dahi gerekebilir.